با وجود آنکه به باور قريب به اتفاق کارشناسان کشور، کثرت جمعيت و افزايش آن يکي از بزرگترين مشکلات و زمينه‌ساز بسياري از معضلات جامعه کنوني ايران است، بررسي برخي شواهد نشان‌دهنده تماينل آمريکا و کشوراي غربي به کاهش جمعيت جهان است.
با توجه به رواج موجي از اظهارنظرهاي جنجالي پس از شوخي رئيس‌جمهور درباره «کافي نبودن دو بچه»، «بازتاب» بدون هيچ اظهارنظري توجه بينندگان را به بخشي از مقاله دکتر مسعود عالمي، استاد دانشگاه جلب مي‌کند.

جنگ جمعيتي يكي از انواع جنگ مي‌باشد كه به جاي صرف هزينه‌هاي هنگفت براي كشتن انسانها و ريختن خونشان از به دنيا آمدن آنها جلوگيري مي‌كند.

قرارداد ميان ارتش آمريکا و دانشگاه جان‌هاپکينز: در سال 1948، دولت آمريكا يك واحد آكادميك نخبه به نام دفتر تحقيق عمليات تأسيس نمود ‌تا پايه‌هاي تئوريك عمليات رواني در علوم اجتماعي را استخراج نمايد. اين دفتر توسط دانشگاه جان هاپكينز و طي قراردادي با ارتش آمريكا در بالتيمور مريلند پايه ريزي شد.

طي دهه هفتاد و در زمان هنري کسينجر مشاور امنيت ملي رييس جمهور وقت، پروژه مطالعاتي درباره تأثير روند رشد جمعيت جهاني بر امنيت ملي آمريکا انجام شد. اين پروژه که NSSM 200 نام گرفت، روند فزاينده رشد جمعيت جهاني را برخلاف امنيت ملي آمريکا دانسته و با تشريح استراتژي آمريکا در مورد جمعيت جهاني، سياستها، راهکارها، چگونگي همکاري سازمان هاي بين‌المللي و روش ترغيب و اقناع رهبران کشورهاي مورد نظر براي کاهش روند رشد جمعيت را تبيين مي‌کند.

در بحث درباره جنگ جمعيتي و ابعاد رواني آن، نبايد اهميت NSSM200 را دست كم گرفت، زيرا اين برنامه موثرترين برنامه‌اي است كه براي دو دهه، بر جمعيت‌زدايي جهاني مسلط بوده است. هنوز جنبه‌هاي روانشناختي و سياسي برنامه، كليه بخشهاي جوامع سرتاسرجهان، به ويژه بخشهاي حكومتي، رسانه‌هاي گروهي و آكادميك، را تحت تاثير قرار مي‌دهد.

برنامه عمل جمعيت جهاني به خودي خود رشد نمي كند و به تلاشهاي جدي توسط كشورهاي ذينفع نيازمند است، که فعاليت آژانسهاي سازمان ملل و ديگر مجموعه‌هاي بين‌المللي آن را اثربخش مي‌نمايند. رهبري ايالات‌متحده عاملي ضروري و اصلي است.

NSSM200 در زمان خود 13 كشور را ـ حسب اولويت ـ به عنوان نخستين اهداف در ليست خود جاي داده بود: هند، بنگلادش، پاكستان، اتيوپي، مكزيك، اندونزي، برزيل، فيليپين، تايلند، مصر، تركيه، نيجريه، كلمبيا.
NSSM200 هشدار مي‌دهد كه برنامه جمعيتي ايالات متحده بايد مخفي باقي مانده و شيوه‌هاي عمل ظريف‌تر ـ جذب و تحليل بردن انديشه و نگرش رهبران كشورهاي كم‌توسعه‌يافته(LDC) ـ در پيش گرفته شود.

مركز برنامه‌هاي ارتباطات که در رأس نهادهاي پروپگانداي جمعيتي دانشگاه جان‌هاپکينز قرار دارد، با آژانسهاي بين‌المللي، بنيادها و سازمانهاي غيردولتي متعددي در ايالات متحده و خارج از آن، براي تبليغ و تشويق رفتار بهداشتي، كار مي‌كند. حاميان اصلي اين مرکز، USAID،UNFPA،يونيسف، بانك جهاني، بنياد راكفلر، بنياد پاكارد، بنياد كاول، بنياد رفاه عمومي و ديگر بنيادهاي خصوصي و خيريه‌ها مي‌باشند.

اگر توجه كنيم، در كشورهاي ثروتمند كنترل جمعيت با اختيار و خواست مردم و اغلب برخلاف خواست و تلاش دولت صورت مي‌گيرد، در حالي كه در كشورهاي در حال توسعه، تغييرات اجتماعي مشابه، بدون دخالت مستقيم حكومت به سرعت اتفاق نمي‌افتد.

برنامه اي که براي کشور فيليپين طراحي گرديد، برنامه ريزي خانواده فيليپيني (PFPP) نام گرفت، و از طريق نمايندگي مركز برنامه‌هاي ارتباطات در فيليپين و توسط جوز. جي. ‌ريمون، به عنوان مدير نمايندگي و بنجامين وي‌لوزار، به عنوان رئيس بخش آموزش، ترويج و پياده سازي مي‌شود. مشاور مقيم اين دو فيليپيني، پاتريك اِل كلمن مي‌باشد؛ كسي كه از سال 1992 در حال شناسايي گرايشهاي فيليپيني‌ها به سكس و ازدواج و نيز توليد و هماهنگي فعاليتهاي رسانه اي و فعاليتهاي ارتباطات-- به خصوص از منظر سرگرمي و آموزش-- در حمايت از برنامه برنامه‌ريزي خانواده فيليپيني مي‌باشد.

درباره تأثير اين فعاليتهاي گسترده گفتن همين نکته کافي است که پس از اين آتشبار پروپگاندا و فعاليتهاي گسترده مهندسي اجتماعي براي کاهش ضريب رشد جمعيت در فيليپين، تنظيم خانواده به گونه اي در ميان مردم اين کشور جا افتاد و آنگونه به يک رفتار موجه، عاقلانه و مثبت اجتماعي تبديل شد که متوليان برنامه اين جرأت را يافته كه بگويند برنامه‌ريزي خانواده فيليپيني(PFPP) به تعهد! خود مبني بر فراهم نمودن اطلاعات مورد نياز زوجهاي فيليپيني براي انتخاب آگاهانه درباره گزينه‌هاي زاد و ولد خويش عمل خواهد نمود.

متن کامل را در ستون مقالات بخوانيد.