پيش از تشكيل جلسه مجلس خبرگان رهبري و پس از انتشار گزيده‌اي از خاطرات سال 63 هاشمي رفسنجاني در «بازتاب» كه در كتاب «به سوي سرنوشت» نشر يافته است، برخي رسانه‌ها موضع گرفتند و يك روزنامه صبح به اصطلاح خود به دفاع از ديدگاه و مباني فكري امام راحل(ره) به ويژه درباره آنچه در كتاب «به سوي سرنوشت» هاشمي آورده شده يعني «موافقت امام با حذف شعار «مرگ بر آمريكا»» برآمدند و خواستار تأييد اين خاطرات توسط مؤسسه تنظيم و نشر آثار امام خميني(ره) شدند.

رسانه‌هاي مذكور در اين‌باره توهين‌ها و افتراهايي را به سايت «بازتاب» كه تنها بخشي از خاطرات هاشمي رفسنجاني را بدون اتخاذ موضع منتشر كرد، نسبت دادند كه البته با روند و سياست‌هاي آنها هم‌خواني دارد، اما آنچه مورد توجه است اين‌كه اگر آنها دغدغه ديدگاه حضرت امام(ره) را داشتند چرا بحث بر روي خود موضوع يعني حذف شعار «مرگ بر آمريكا» را رها كرده و در صدد بي پايه، اشتباه و غلط جلوه دادن خاطرات بر آمدند و خواستار تأييد اين خاطرات از سوي مؤسسه تنظيم و نشر آثار امام خميني(ره) شدند.

حال چرا اين رسانه‌ها در يك و نيم سال گذشته به طرح این موضوع حساس نپرداخته‌اند، جاي سؤال جدي است. وقفه 5/1 ساله از آنجاست كه كتاب خاطرات سال 62 رفسنجاني كه يك سال و نيم پيش از خاطرات 63 چاپ و انتشار يافته، اين خاطرات درج شده، اما هيچ موضعي نسبت به آن گرفته نشد.

هرچند سايت «بازتاب» بررسي و پرداختن به موضوع نظر امام درباره حذف شعار مرگ بر آمريکا را براي آينده نگه داشته است، ولي بهتر بود رسانه‌هاي فوق به جاي استدلال‌هاي بي‌ربط خود در نفي خاطرات هاشمي رفسنجاني به اين استدلال تکيه مي‌کردند که اگر امام چنين موضوعي را گفته بودند، پس چرا تا زماني که حضرت امام در قيد حيات بودند اين شعار از صداوسيما که ارگان رسمي نظام جمهوري اسلامي است، حذف نشد و راه بديهي ديگر در دفاع از امام، ديدگاه ايشان و کشف حقيقت، ترتيب دادن گفت‌وگو و مصاحبه با بزرگاني چون موسوي اردبيلي، ميرحسين موسوي و اعضاي شوراي عالي دفاع که ارتباط نزديکي با امام داشتند و در جريان موضوعات قرار مي گرفتند، بود.